OVAL Blog 3: “Beste collega-headhunters en recruiters!”

More businesses should be encouraging more investment in sustainability. – Richard Branson

 

Beste collega-headhunters c.q. recruiters,

Ik richt me even specifiek tot de headhunters en recruiters in deze blog. Want er moet me iets van het hart. En dat heeft te maken met de ethiek binnen onze branche. Ik zeg op voorhand: “Wie de schoen past, trekke hem aan”. Maar vorige week kwamen we tijdens onze search in contact met een potentiële kandidaat. Deze kandidaat was voor deze search niet alleen benaderd door ons als bureau (hoewel we de opdracht exclusief hebben), maar ook een ander ‘respectabel’ bureau had hem op dezelfde dag benaderd met ook de stellige overtuiging dat zij de search exclusief hadden. De kandidaat was even het spoor bijster, ook omdat dit bureau hetzelfde bureau was dat hem nog geen 1,5 jaar eerder bij zijn huidige opdrachtgever had geplaatst.

Mijn eerste reactie was verbazing, de tweede ongeloof en de derde boosheid. Want hier klopt iets niet, hier gaat iets heel, heel erg fout. Het ‘respectabele’ bureau claimt ‘exclusiviteit’ terwijl die het niet heeft (jokkebrok); het bureau ziet een kandidaat niet als ‘asset’, maar als ‘melkkoe’ (boegeroep); én het bureau heeft geen greintje respect voor de opdrachtgever die hem iets meer dan 12 maanden geleden een goede fee heeft betaald voor de match van deze kandidaat (bend over, customer!). Dat is 3 keer heel fout.

We horen dit veel vaker. Dit is dus geen uitzondering helaas, maar een typisch voorbeeld waarom veel bedrijven met argusogen naar recruiters en headhunters kijken. DIT is waarom headhunting een ‘twijfelachtig’ imago heeft bij veel opdrachtgevers. En ik begrijp dat: ze hebben gelijk! Een kandidaat die je als bureau bij een opdrachtgever plaatst, laat je met rust. Punt! Tenzij hij of zij ZELF aangeeft op zoek te willen naar een andere werkgever (bij onze kandidaat bleek dit niet het geval). Maar we horen regelmatig -net als afgelopen week- dat kandidaten binnen 2 jaar weer gebeld worden door hetzelfde bureau voor een andere vacature bij een andere opdrachtgever. ‘A bloody shame!’.

Daarom pleit ik ervoor om de “Recruitment Duurzaamheid Index” te introduceren. Dit is een index die aangeeft hoeveel van de door jouw bureau geplaatste kandidaten na 3 jaar nog bij dezelfde organisatie zitten. Wij hebben onlangs zelf onderzocht wat OVAL’s RDI-index is, nl. 0,92. En daar zijn we erg trots op. We dagen daarom alle recruiters en headhunters in Nederland (en daarbuiten) uit om deze index op hun eigen searches los te laten en ons daarin te overtreffen. Want als deze score bij alle bureaus zo hoog is, dan behoort het voorbeeld zoals hierboven geschetst hopelijk tot het verleden. En krijgt onze branche weer een gezond en positief imago en waar opdrachtgevers graag mee willen werken.